(Alle Sampol-artikels, behoudens die van de laatste 6 nummers, worden hier integraal beschikbaar gesteld. Geen overname zonder bronvermelding.)

Lekkende gaten dichten of een nieuw schip bouwen?

NA DE PARADISE PAPERS

‘I can’t believe the news today’. Dat schreven enkele twitteraars als reactie op de aanwezigheid van U2-zanger Bono in de Paradise Papers. Voor professionals die dagelijks met internationale belastingen bezig zijn, was het nieuws niet zo een verassing. Het was, volgens hen, perfect volgens de regels. Misschien zijn die regels dus wel een probleem en moeten we daar eens iets aan doen. Maar hoe kunnen staten er opnieuw voor zorgen dat ze zelf kiezen hoe multinationals te belasten?

 

De Paradise Papers is onze meest recente, jaarlijkse afspraak met een belastingschandaal als gevolg van een datalek. Net zoals Lux-, Swiss, HSBC, en UBS-Leaks en de Panama Papers volgde een golf van verontwaardiging. Politici, civil society en de man in de straat verdrongen elkaar om genoemde personen en bedrijven in de lekken te veroordelen en de landen waar de lekken plaatsvonden de levieten te lezen. Tegenover dat opbod van verbolgenheid steekt de reactie van belastingprofessionals scherp af. In hun ogen is wat er in die lekken ‘onthuld’ wordt flauw bier. Terecht ook vanuit hun standpunt: zij zien dit soort transacties dagelijks voor hun neus passeren. Het gekende mantra is: ‘wij volgen de regels, en als de regels niet kloppen moeten politici die maar aanpassen’. Point taken, maar hoe pakken we dat nu aan?

Ten eerste zijn niet alle lekken gelijk. De Panama Papers of Swiss Leaks gingen over offshore constructies die rijke individuen in staat stelden een deel hun vermogen illegaal verborgen te houden voor de fiscus en zo belastingen te ontduiken. Dat wil niet zomaar zeggen dat wie in de Panama Papers genoemd werd automatisch crimineel bezig was. Als ze hun vermogen gewoon hebben aangegeven, is er geen probleem met de wet. Waarschijnlijk was dat zelfs het geval voor het grootste deel van de Panama Papers. Maar de gelekte onthullingen toen gingen wel degelijk over criminele belastingfraude. Paradise Papers gaat grotendeels echter niet over het illegale belastingontduiking, maar over legale belastingontwijking. Dat is dan ook waar de voorstellen in dit stuk over zullen gaan.

(..)

Wouter Lips
Onderzoeker aan de vakgroep Politieke Wetenschappen, UGent en FWO-aspirant

Samenleving en politiek, Jaargang 24, 2017, nr.10 (december), pagina 17 tot 23

Paradise Papers - belastingparadijzen - fiscale fraude

Free business joomla templates
Ontwerp Amsab - Powered by Amsab helpdesk