Log in

Rijksdienst voor Jaarlijkse Vakantie

Project in de kijker

Samenleving & Politiek, Jaargang 23, 2016, nr. 3 (maart), pagina 34 tot 35

De Rijksdienst voor Jaarlijkse Vakantie (RJV) is een Openbare Instelling voor Sociale Zekerheid, een vroegere parastatale en dus paritair beheerd door de sociale partners. Vakantie is ons werk. Wij zorgen er mee voor dat mensen ieder jaar nieuwe zuurstof kunnen opnemen. We helpen mee aan hun geluk, dragen bij tot het goede leven. Samen met een aantal private kassen doen we dat goed. We betalen juist en op tijd, we brengen ook solidariteit in praktijk. De medewerkers van de RJV zijn trots op hun Overheidsinstelling. Ook in de ambtenarij doet het Nieuwe Werken opgeld. We stellen onze werking kort voor.

Ons werk kunnen we alleen goed doen als we een moderne en efficiënte administratie zijn. Eind 2015 zijn we verhuisd naar een grondig gerenoveerd gebouw in het centrum van Brussel. Dat was een belangrijke stap, maar zeker niet de eerste. In 2008 hebben we voor het personeel een campagne georganiseerd, onder de titel: ‘Het zeegat uit’. De RJV was een goed onderhouden vaartuig, maar een kustvaarder. We wilden er een schip van maken dat op volle zee kan varen. En sindsdien zijn effectief heel wat grondige renovatiewerken gebeurd.

We hebben ondertussen afscheid genomen van een ouderwetse mainframe en werken met een totaal nieuwe informaticatoepassing. Het heeft ons zes jaar en 8,6 miljoen euro aan eigen middelen gekost, maar de betalingen konden er in 2015 perfect mee uitgevoerd worden. Ondertussen staan onze servers niet meer bij ons maar in de veilige en professionele omgeving van SMALS.

We hebben allang een toepassing waarmee de klanten online met ons contact kunnen nemen. Het is echter een voortdurend gevecht om die doelgroep - die niet altijd het meest vertrouwd is met informatica - daar naar toe te leiden. De klant staat centraal in onze strategie, die er vooral op gericht is onze communicatie steeds beter te maken.

We investeren veel in opleiding, in het bijzonder van de coaches. De mensen kunnen twee dagen telewerken en in 2016 drie dagen. Binnenkort worden ze op hun resultaten beoordeeld en stappen we af van de waanidee dat aanwezigheid belangrijker zou zijn dan wat je doet. We werken aan een programma om de mensen polyvalent te maken. We aarzelen niet om in synergieprojecten te stappen. Zo hebben we onze eigen drukkerij gewoon afgeschaft om te laten drukken bij een andere overheidsinstelling.

En we zijn dus verhuisd. Het is een prachtig gebouw in een prestigieuze omgeving. Het is een mooi en origineel concept, waarin iedere verdieping een eigen kleur en thema heeft. Er is een mix van werkplekken, vergaderzalen, bubbels en koffiehoeken. Maar het is ook een besparing. We stappen van 12.000 m² over naar 4.000 m². Dat kan natuurlijk alleen als we meegaan in het Nieuwe Werken. We verhuizen niet alleen maar. We schakelen ook over op een andere organisatie, waarbij de plaats waar je werkt afhangt van wat je te doen hebt. We hebben geen individuele werkplekken meer, maar wel veel mogelijkheden om ‘uit te wijken’. Het zijn slechts enkele uitzonderingen die zich niet vlot aanpassen.

We zijn een kleine instelling, maar we bewijzen dat ook kleine instellingen levensvatbaar kunnen blijven. Ook al moeten we iedere euro omdraaien, budgettair houden we stand tegen nochtans grote stormen. Schaalvergroting is niet altijd de oplossing. Als schaalvergroting betekent dat alles wat klein is per definitie moet verdwijnen, is schaalvergroting zelfs een gevaarlijke illusie. Ik besef dat ik met deze stelling tegen de trend inga, maar trends worden nu eenmaal niet altijd door de rede gevoed.

In 2008 ben ik met de hele directie op bezoek geweest bij de FOD Sociale Zekerheid. Frank Van Massenhove had er een verdieping ingericht volgens de principes van het Nieuwe Werken. Hij zat ons op te wachten vlak bij de ingang, de plaats waar in een klassieke instelling een bode of een onthaalbediende zit. Niemand had een eigen bureau, zodat hij flink wat ruimte kon besparen. Hij bespaarde ook op papier en had een kamer leeg gelaten om te tonen wat dit concreet betekent. Ondertussen is hij weeral geëvolueerd, maar toen we die keer buiten kwamen dacht ik dat we nooit zover zouden geraken.

We hebben de perfectie nog lang niet bereikt. We beginnen aan een nieuw hoofdstuk en het zal nog veel werk vragen om dit te schrijven. De voorbereidende tocht om op deze plaats te komen heeft zeven jaar geduurd. Maar we hebben op zijn minst de voorwaarden gecreëerd om stand te houden en zelfs in staat te zijn om nieuwe en grotere avonturen aan te gaan. Ons schip is zeewaardig, daar mag niemand aan twijfelen. Als overheidsinstelling staan we aan de top op het vlak van informatica. We voeren een zeer klantgericht beleid en we hebben de ambitie om het personeel gelukkig te maken. Door op tijd te investeren in informatica en in een nieuw gebouw houden we budgettair het hoofd boven water. Ik weet dat ik niet mag stoefen, maar daar kunnen veel privébedrijven een punt aan zuigen.

Luc Vanneste
Administrateur-generaal van de Rijksdienst voor Jaarlijkse Vakantie (RJV)

Samenleving & Politiek, Jaargang 23, 2016, nr. 3 (maart), pagina 34 tot 35