Log in

Stop de fiscale race to the bottom

Samenleving & Politiek, Jaargang 26, 2019, nr. 4 (april), pagina 55 tot 60

De Europese Unie speelde decennialang een beperkte rol in de internationale fiscaliteit. Dat veranderde drastisch in de voorbije legislatuur. De financieel-economische crisis en de publieke verontwaardiging over de vele belastingschandalen schudden de Europese instellingen wakker. Maar ondanks veel goede wil, blijven fundamentele oplossingen tegen internationale belastingontwijking en -concurrentie vooralsnog uit. Dat is in de eerste plaats te wijten aan blokkeringsmanoeuvres van de lidstaten.

EUROPESE VERKIEZINGEN

Voor- en naspel in het Europees Parlement
Ferdi De Ville
Klimaatbeleid is intrinsiek sociaal
Frans Timmermans en Kathleen Van Brempt
Michel I: eurorealisme in uitvoering?
Louise Hoon
Hoe eurosceptisch is de Vlaming?
Sharon Baute en Koen Abts
Hoe kijken millennials naar Europa?
Wim Vermeersch
Europese solidariteit is populair
Frank Vandenbroucke
Labour is geen Remain-partij
Erwin Van de Putte
Stop de fiscale race to the bottom
Maaike Vanmeerhaeghe
Greta vs. Jean-Claude
Frederik De Roeck

Toen de Europese Commissie in 2014 haar prioriteiten voor de nieuwe legislatuur bekendmaakte, was fiscaliteit slechts een voetnoot tussen de vele andere vermelde beleidsdomeinen.1 Dat was weinig verbazingwekkend: de Europese Unie speelt historisch gezien een zeer beperkte rol in fiscaliteit. Fiscaliteit is bij uitstek een bevoegdheid van de lidstaten. Voor elke richtlijn met een fiscale rechtsgrondslag is dan ook unanimiteit vereist onder de lidstaten. Op internationaal niveau worden beleidsprocessen rond fiscaliteit dan weer sterk gedomineerd door de OESO. Hoewel die organisatie slechts 36 landen vertegenwoordigt en enkel aanbevelingen kan geven, werd haar expertise en gezag gedurende vele decennia niet gecontesteerd....

Samenleving & Politiek, Jaargang 26, 2019, nr. 4 (april), pagina 55 tot 60