De dodelijke terreur van ICE in Minneapolis en het burgerprotest lijken zo weggeplukt uit One Battle After Another, straks wellicht de grote winnaar op de Oscars. Waarom weigert regisseur Paul Thomas Anderson de regering-Trump dan openlijk te bekritiseren?
Is kunst per definitie politiek, en moeten kunstenaars zich in het publieke debat uitspreken? Sinds het protest in de Verenigde Staten tegen immigratiepolitie ICE laten die vragen me niet los. De dodelijke terreur van de federale dienst in Minneapolis en het burgerprotest daartegen lijken zo weggeplukt uit de blockbuster One Battle After Another. De film heeft dertig jaar liggen rijpen en is toch verbazingwekkend actueel. De extreemrechtse kolonel Lockjaw, gespeeld door Sean Penn, lijkt als twee druppels water op Greg Bovino, het voormalig gezicht van Trumps agressieve immigratiebeleid. Net zoals Lockjaw in de film bezwijkt tijdens zijn jacht op een...