Rodante Van der Waal leert ons om niet vanuit ons hoofd de dingen te bekijken, maar vanuit de navel.
wanneer met de val van Roe v. Wade mijn embryo's terug mijn lijf in vliegen en ik weer moet scrollen door deze straten weer uit moet stappen bij deze klinieken
maan ik mezelf aan niet af te wachten
want alle verlamming is broos
en het antwoord is simpel:
aan iedereen vertellen dat je het
ook als het illegaal is
veilig thuis kan doen
met wat handdoeken eronder
een kruik erbij en wachten
wachten
wachten
tot het komt
zeggen: ik, ik ben de liefde en de liefde die doodt soms, ik die altijd naar ijzer zal blijven ruiken...