Abonneer Log in

Een springlevende beweging

redactioneel

Samenleving & Politiek, Jaargang 10, 2003, nr. 10 bijlage (december), pagina 1

‘Zijn de andersglobalisten ingeslapen?’ vraagt het tijdschrift Mo\* zich in zijn laatste nummer af. Twee weken na een druk bijgewoond Europees Sociaal Forum in Parijs en in volle voorbereiding voor het Wereld Sociaal Forum in Mumbai, is dit een meer dan intrigerende vraag. De vier antwoorden die erop gepubliceerd worden, zijn dan ook negatief. De enigen die kunnen denken dat de andersmondialisten inslapen, zijn immers de liefhebbers van geweld, zij die houden van amokmakende jongeren, omdat ze zo de hele beweging kunnen criminaliseren. In Parijs was er geen geweld, maar werd er drie dagen lang bloedserieus gepraat, overlegd en onderhandeld. De media? Zij bleven thuis. Zij hebben immers geen belangstelling voor gewone mensen die met elkaar in discussie gaan en zich afvragen hoe deze wereld kan veranderen, hoe de beweging zich kan organiseren om de machtsverhoudingen om te draaien.

De andersmondialiseringsbeweging is springlevend, zoveel mag duidelijk zijn. Dat blijkt ook uit dit speciaal nummer van Samenleving en politiek. Nauwelijks tien jaar nadat in het Mexicaanse Chiapas het eerste harde verzet tegen de neo-liberale wereldordening gehoord kon worden, zijn er wereldwijd allerhande groepen actief die werken aan alternatieven, die zich theoretisch en praktisch voorbereiden op een ‘andere wereld’, die een dialoog aangaan met de huidige machthebbers om hen ervan te overtuigen het over een andere boeg te gooien, die zich afvragen met welke waarden en met welke strategieën die ‘andere wereld’ vorm kan krijgen.
Zeker, niet alles is even positief, heel veel is vatbaar voor verduidelijking en verbetering. Maar de invloed van de beweging is ontegensprekelijk groot. De Wereldbank voelt zich meer en meer verplicht te luisteren naar de ngo’s, in Cancún heeft de WTO tot haar grote verbazing gemerkt dat arme landen wél degelijk macht kunnen hebben, in Brussel wacht de Europese Unie met een bang hart op hoe het haar ontwerp-grondwet zal vergaan. Ook de grote politieke partijen beginnen zich te roeren. Na klein-links en de groenen, is de sociaaldemocratie wakker geschoten en neemt contact op met de andersmondialiseringsbeweging. In het Europees Parlement vond gedurende drie dagen een groots opgezet Global Progressive Forum plaats, met sprekers van de VN, de UNDP, de ILO, Porto Alegre, Davos, enz. Het wijst erop dat de beweging haar stem heeft laten horen, en dat niemand ze nog kan negeren.
Een andere mondialisering is dus wel degelijk mogelijk.
Het komt er nu op aan rustig verder te werken aan de alternatieven, een dialoog aan te gaan met alle betrokkenen en de krijtlijnen voor de noodzakelijke veranderingen aan te geven. Zoals zal blijken uit de bijdragen in dit nummer, gaat het er niet om enkele randvoorwaarden aan te passen of de mondialisering te ‘beheersen’, maar wel om het invoeren van een andere logica waarin de economie in dienst staat van de mensen. Pas dan wordt die andere wereld mogelijk.

Francine Mestrum
Doctor in de Sociale Wetenschappen

December bijlage: Mondialisering en verzet

Peter Tom Jones - Dringend regenboog nodig
John Holloway en Eloína Peláez - De revolutie heruitvinden
Enrique Rajchemberg en Catherine Heau-Lambert - De stilte van de zapatisten
Jenny Walry - Links verzet heruitvinden in postmoderne tijden
Tarik Fraihi - Mondialisering en verzet bij Le Monde Diplomatique
Francine Mestrum - Het Wereld Sociaal Forum van Porto Alegre. Is er een alternatief?
John Vandaele - Andersglobalisten en socialisten, één front?

edito - andersglobalisme

Samenleving & Politiek, Jaargang 10, 2003, nr. 10 bijlage (december), pagina 1